-- บล็อกเชื่อมมิตรภาพระหว่าง BlT_HorroR และ iambung

ตั้งแต่ เลขอายุเพิ่มขึ้นมาเป็น 16

ดูเหมือนอะไรๆ ที่เราเคยเป็นก็ไม่ใช่แบบเดิมไปอย่างเห็นได้ชัด

ไม่นานมานี้
ประมาณคืนวันศุกร์
มีงานองค์พระ ฯ
ดูเหมือนงานมันจะเ็ล็กลงไปถนัดตา
เห็นร้านไหน แวะแม่งทุกร้าน หะๆๆๆ

แต่ที่น่าปลื้มที่สุดเลยก็คือ

เราไปเจอผู้หญิงคนหนึ่งเว่ย
คนที่เราเอามาเพ้อ มาบ้า มาพล่าม ใน "มองเธอ...ผู้ไม่เคยรู้ัจักมาก่อน" น่ะแหละ

เนี่ย...
เรา ฝันถึงพี่เขา ตั้ง 2 คืนแล้วนะเว่ยบุ๊ง

ในฝัน เราฝันว่า

เราซื้อขนมร้านเจดหน้าคณะเภสัชฯ อยู่
ตอนกำลังจ่ายเงิน มีผู้หญิง ใส่แว่น ผมสั้น สูงๆ
มาซื้อข้างๆ เรา
หันไป

ค้างเลยครับ

เฮ้ย ยยยย   เราเจอพี่เขาแล้ววววว
มือที่กำลังยื่นตังค์ไปจ่ายคนขาย นี่ ค้างชะงักเลยอ่ะ

แล้วเขาก็ไปนั่งกินกับเพื่อนตรงโต๊ะม้าหิน
เราก็ทำเป็นเนียน เดินไปวางกระเป๋า กินหนมปังชิ้นเดียว
แล้วก็มองพี่เขาเรื่อยๆ เรื่อยๆ

จากนั้น แก๊งพี่เขา ก็ไปหอสมุด
เราก็ตามไป

เพื่อนถามตอนอยู่ชั้นสองว่า

"นี่ หวาย   หาหนังสือเกี่ยวกะเคมีชีวภาพได้ยัง?"

พี่คนนั้น "หาอยู่อ่ะ ลองเสิร์ชอีกทีดูดีแมะ?"

หา......ชื่อ  "หวาย" งั้นเหรอ?

ว้าวววว......พี่หวายยยยยยยย

จากนั้นเราคิดอะไรก็ไม่รู้  ไปหาหนังสือ เคมีีชีวภาพ ให้เขา

แล้วเอาไปวางที่โต๊ะพวกพี่เขา....แล้วก็ทำเป็นหลบไปอยู่มุมอื่น
มองพี่เขาไปเรื่อยๆ มองปฏิกิริยาพวกนั้น
พวกเขา เพื่อนๆ แปลกใจ อยู่ดีๆ มีหนังสือที่กำลังหามาอยู่บนโต๊ะได้ไง
ถามกันเองใหญ่ว่า ใครหามา ต่างก็ปฏิเสธกันว่า ไม่ได้หามานะ กันทั้งนั้น

คิกๆๆๆๆๆ  เธอน่ารักอ่ะ อย่ายิ้มได้มั้ย บาดใจ

แต่เราก็ต้องพลัดพรากจากเขาไปอีกละ

เพราะเราเข้าห้องน้ำก่อน พอออกมาอีกที ทั้งกลุ่มนั้นก็หายไปอีกแระ  ว้าาาา

คืนที่สอง

เราเจอแก๊งพี่เขาในโรงอาหารยูเนี่ยน

เรากับไอ้เจ มากินข้าวกัน
ไอ้เจก็ล้อเราใหญ่ ว่ายิ้มอะไรกันนักกันหนา
ยิ้มหาไอ้ไผ่เหราะ คิดถึงไอ้ไผ่เหราะ
(ปล่อยมันไป มันบ้า  มันชอบแกล้งเรา แซวเรากับเพื่อนชื่อไผ่)

รำคาญมันวุ้ย

โต๊ะของพวกเขาอยู่ประมาณหน้าร้าน 6 (ร้านน้ำ)

เรากับไอ้เจกินกันหน้าตู้เอทีเอ็มกรุงศรีเหลืองแป๋น

เคี้ยวไป ยิ้มไป มีความสุข ว้าาาาาาาาาววว

แล้วเกิดบ้าไรขึ้นมาไม่รู้

เราเสี่ยงตาย เดินไปหาเขา พร้อมเสียสละ แฮนดี้ไดร์ฟ รุ่นทึกทึก 256 เมก
กำไป เดินไป ยิ้มไป ใจสั่นไป   สั่นทั้งตัวอ่ะ  แบบ....บรรยายไม่ถูก ตื่นเต้น

แล้วก็ ทำเป็นถามพี่หวายว่า

"พี่คะ พี่ลืมแฮนดี้ไดร์ฟไว้ที่หอสมุดรึเปล่าคะ เห็นมันตกอยู่ เลยสงสัยว่าเป็นของพี่"

พี่หวายสุดที่รัก - "เอ่อ ไ่ม่ใช่ค่ะ ไม่ใช่ของพี่ค่ะ"

เราที่กำล้งเ้พ้อ - "อ่า  ไม่เป็นไรค่ะ คือ คึุ คือ เอาเป็นว่า รับไปเถอะค่ะ มันก็ไม่ใ่ช่ของหนูเหมือนกัน"

(เหรอ  เสียแฮนดี้ไดร์ฟไปตั้งอันนึง -*-)

แล้วก็วิ่งมา  รีบออกจากยูเนี่ยนไปทันที
รีบดึงไอ้เจมา ขณะที่มันกำลังละเอียดกินก๋วยเตี๋ยวอยู่ทีละเส้น ทีละหยด

เพราะว่า

ตรงฝาปิดหัวแฮนดี้ไดร์ฟอ่ะ ข้างในเราใส่กระดาษเล็กๆ เอาไว้
เ่ขียน อีเมล์เรา เบอร์โทรศัพท์เรา แล้วก็โน้ตเล็กๆ ว่า
ถ้าไม่รังเกียจ อยากทำความรู้จักพี่ได้ไหมคะ? 

ฮ้าาาาาาาาาาาาาา

พี่หวาย เด็กศิลปากร อยู่คณะวิทย์มั้ง ภาควิชาเคมีมั้ง

ฮ้าาาาาาาาาาาาา

คิดถึงว่ะ ทำไงดี?  แต่ก็นั่นแหละนะ   ที่เล่ามา มันเป็นความฝัน ที่ฝันถึงพี่เขาตั้ง 2 คืนแล้วอ่ะ

เอ้อ เข้าเรื่องที่จั่วหัวเอนทรี่ดีกว่า

วันนี้ ตอนไปทำกระทงกับเพื่อน ก็นั่งเพ้อ ให้ไอ้เมย์ที่เป็นทอมฟัง

เราคิดว่าเป็น "หญิงรักหญิง" มันดีอย่างงี้ :-

1.สามารถเป็นได้ทั้งปกป้องเขา และอ่อนแอให้เขามาปกป้องได้ด้วย
บางทีนะ เราเองก็รู้สึกว่า อ่ะ สมมติ อยู่กับแกนะ
เวลาแนะนำแก หรือมีความเห็นเกี่ยวกับอะไร
ลึกๆ เรารู้สึกว่า เราด้อยกว่าแกไงไม่รู้
หรือ บางทีแกแนะนำ หรืออธิบายอะไรบางอย่างให้ฟัง
เราก็ชื่นชมว่า แกเหนือกว่าหลายเรื่องเลย
ทำให้ บางที เราไม่อยากแนะนำ หรือแสดงความเห็นอะไรให้แกรู้อ่ะ

อีกอย่าง ธรรมชาติผู้ชาย อยากเป็นที่หนึ่ง
และก็คิดว่า ตนเป็นเพศที่ต้องดูแลผู้หญิง
เวลาผู้ชายบางพวก เห็นผู้หญิงแกร่งกว่า เก่งกว่า ก็หมั่นไส้
หรือ คิดไปเอง เรื่องแบบนี้ ผู้หญิงทำไม่ได้เรื่องหรอก ต้องให้มันจัดการจะทำได้ดีกว่า

แต่หากเป็นผู้หญิงด้วยกันเนี่ย
มันต้องมีอ่อนแอเป็นใช่แมะ นั่นแหละ
เวลาเราเห็นเขา อ่อนแอ หรือ เป็นทุกข์ ร้องไห้
เราก็อยากปกป้องเขา อยากดูแลเขาให้ดีที่สุด
เราก็จะแข็งแกร่งขึ้น
แต่เมื่อเราเป็นทุกข์้บ้าง อ่อนแอบ้าง
เราก็อยากให้เขามาดูแลเรา อยู่กับเรา อยากได้ความอบอุ่น
แต่ถ้าเป็นผู้ชาย บางทีอาจจะมีอะไรก็ไม่อยากระบายให้ฟัง
เพราะไม่อยากถูกมองว่าอ่อนแอ ไม่เป็นลูกผู้ชาย 

2.เข้าใจซึ่งกันและกันได้ดี
ไม่ใช่แค่เรื่องทางอารมณ์ ทางใจ
แต่เป็นทางกายด้วย แน่นอน เพราะผู้หญิงด้วยกันนี่นา
อ่ะ โมโห หงุดหงิด รมณ์บ่จอย ก็เข้าใจว่า
อาจเป็นเพราะ ไฟแดงพิฆาต มา ไรเงี้ย
หรือบางที อาจจะเตรียมเผื่อฉุกเฉินได้ด้วย
เพราะผู้หญิงนี่นา เรื่องอะไร จะไปขอผู้ชาย ใช่แมะ อายตาย

3.ยุคนี้ สมัยนี้ การแต่งงาน มีลูก มีครอบครัว ไม่ใช่ที่สุดของชีวิต
เพราะ ตอนนี้ กฎหมายมันก็ยังไม่เต็มที่
ที่จะให้ สกุลของหญิงนั้นใช้กับลูก ลูกก็ยังใช้นามสกุลพ่ออยู่ดี
แม้ว่าตอนนี้ พอจะเริ่มมี สิทธิ์ ที่ผู้หญิืงแต่งงาน แล้วไม่ต้องใช้สกุลฝ่ายชายได้
แต่ ลูกล่ะ มันจะสับสนกันที่ลูกว่า ควรจะเลือกฝ่ายไหน
หรือ ต่อให้ อนาคต ลูกใช้นามสกุลแม่ได้ แล้วแต่จะตกลง
ถามเถอะ ผู้ชายมันจะยอมเหรอ ?
มันใช่ว่าจะเปลี่ยนกันง่ายๆ นะ โดยเฉพาะแนวปฏิบัติที่ทำกันมาเป็นพันๆ ปีมาแล้วเนี่ย
อีกอย่างนะ
ประชากรก็มีเยอะแล้ว เป็นแม่ มีลูกไป
ก็มีลูกอ่ะ แล้วไง จะตายไปมีลูกหรือไม่มีก็สุดแล้วแต่่ฝ่ายชาย
เพราะเด็กใช้นามสกุลพ่อนี่ ?
ฉะนั้น เรื่องการแต่งงานเองก็ไม่ใช่ที่สุดเช่นกัน
บางที ชีวิตมนุษย์เกิดมา อาจต้องการเพียงความอบอุ่นทางใจ
แม้ว่า ต้องการความมั่นคงทางชีวิตก็จริง แต่อาจไม่ได้ต้องการมีพันธะที่ผูกแน่นก็ได้

4.สมมติ เวลาเราอยากจะหอมแก้ม (พี่หวาย....อ๊าาาา เพ้อ) ไม่ต้องกั๊ก
อ่ะ อย่างเช่น ผู้หญิงหอมแก้มผู้ชายก่อน มันก็ดูไม่งามใช่ไหมล่ะ
เหมือนผู้หญิงง่ายอ่ะเออ  แต่ผู้หญิงด้วยกันเนี่ย
จะเริ่มก่อน หรือ เป็นฝ่ายถูกหอมแก้ม (เอาแค่ หอมแก้มพอนะ อย่าเลยเถิด หุๆๆ)
มันก็ไม่ได้ต้องคิดมากอยู่แล้ว เพราะต่างฝ่ายต่างรู้กันดี  โหะๆๆๆ 

5.จะมีครอบครัวก็ได้ แต่ขอให้อยู่กันอย่างมั่นคง
จะวางแผนชีวิตคู่กันไว้ว่าในอนาคตจะซื้อบ้าน ซื้อรถ
ใช้ชีวิตร่วมกันอย่างมีความสุข และไม่ต้องการมีลูก (ประเด็นหลัก เหอๆ เพราะมีไม่ได้)
ก็ได้นะ

6.บางที ไม่ได้หมายความว่า รักแท้ จะมีเฉพาะกับชาย-หญิงนี่
ชาย-หญิง อาจดึงดูดให้เข้าหาเป็นไปตามสัญชาตญาณของสิ่งมีชีวิต
แต่ ถ้าเป็นหญิง-หญิง เนี่ยอาจเป็นเพราะ ส่วนลึก ที่เป็นความรู้สึกดีร่วมกันอย่างแรงกล้า
เพราะถ้าไ่ม่จริงใจกันจริง (แบบไม่เอาตามเทรนด์) ก็คงแสดงว่า
ต่างฝ่ายต่างรู้จักใจตนเองดี ถึงได้คบกับเพศเดียวกัน

7.ไม่เสี่ยง..... (รู้ๆ กันอยู่)

นึกออกได้แค่นี้แหละ

เราเพ้อ....ถึงพี่หวายยยยยยย

และก็รู้สึกว่า....อืม  จะเป็นไปได้ไหมหนอ